Main content

‘Zonder de meiden van de thuiszorg zou John niet bij ons thuis kunnen wonen’

Moeder van John
Vrouw naast man in rolstoel

Voor Mia en Fred is niets teveel als het over de zorg voor hun 39-jarige zoon John gaat, die bij zijn ouders onder een dak woont.
Mia (60): “Zonder de professionele en liefdevolle zorg van de vier dames van de thuiszorg, zouden we dit niet zo kunnen doen.”

“De dokters in het ziekenhuis gaven John in eerste instantie nog geen maand te leven. En kijk hem nu eens, hij is sterker dan hij ooit geweest is! Toen hij op zijn dertiende op sondevoeding overstapte, besloten we te kijken of hij eens in de zoveel tijd naar een logeerhuis kon, om het gezin iets te ontlasten. Dat bleek voor hem echter teveel stress en spanning op te leveren. In die tijd hadden we al twee thuiszorgmedewerkers en dat hebben we toen uitgebreid naar vier. Nu gaat hij alleen nog naar de dagbesteding.

John kan zo thuis wonen

Zonder de meiden van de thuiszorg, zouden wij niet thuis voor John kunnen zorgen. John vraagt continue zorg: de dagen beginnen rond zeven uur. Hij slaapt in een aangepast bed en via een tillift brengen we hem naar de badkamer waar hij verschoond en gewassen wordt. Dan krijgt hij zijn sondevoeding en alle medicatie. Rond acht uur komt de bus die hem naar de dagbesteding brengt. De medicatie voor de nacht krijgt hij om half twaalf, dus we maken altijd korte nachten.

Twee vrouwen houden beiden ene hand van man in rolstoel vast

Samen met Sigrid geeft Mia John een handmassage.

Thuiszorg blijft slapen

Het is dan ook fijn dat Fred en ik er niet alleen voor staan en soms ook wat uren of dagen alleen of samen kunnen doorbrengen. Even bijtanken - dat hebben we nodig. John kunnen we dan met een gerust hart achterlaten aan de professionele en liefdevolle zorgen van de meiden, die dan ook blijven slapen. Ook ’s nachts kan hij dan een beroep op hen doen. 

Onderdeel van het gezin

De meiden van de thuiszorg lopen allemaal al jaren met ons mee en ze kennen John heel goed. Ze hebben écht contact met hem, ondanks dat John niet kan praten, en kunnen hem lezen net zoals wij dat kunnen. Sigrid kent John zelfs al vanaf zijn dertiende. Dat geeft ons een groot gevoel van blijdschap en dankbaarheid. De dames horen ook gewoon bij het gezin. Ze komen ook op verjaardagen.

Toekomst

Over de toekomst denk ik liever niet té veel na. Wij worden natuurlijk ook een dagje ouder straks. Maar ik hoop dat wij - met de fantastische hulp die we krijgen - tot het einde voor John mogen zorgen.”
 

Wil je weten welk beroep bij jou kan passen?

Bekijk alle beroepen